- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 664
Κοιτάξτε γύρω σας.
Δρόμοι διαλυμένοι. Πεζοδρόμια ανύπαρκτα — ή παγίδες για όποιον τολμήσει να περπατήσει. Μια μητέρα με καρότσι, ένας ηλικιωμένος με μπαστούνι, ένας άνθρωπος με αναπηρικό αμαξίδιο. Γι' αυτούς, η μετακίνηση είναι άθλος. Η συγκοινωνία ανεπαρκής, το πράσινο είδος προς εξαφάνιση, οι γειτονιές αφημένες στη μοίρα τους.
Αυτή είναι η εικόνα. Το χειρότερο όμως δεν είναι η εικόνα. Είναι ότι τη συνηθίσαμε.
Μάθαμε να λέμε «έτσι είναι εδώ». Και με αυτή τη φράση νομιμοποιήσαμε την παρακμή. Η αδιαφορία έγινε κανονικότητα.
Ο Δήμος Φυλής δεν είναι φτωχός. Είναι ένας δήμος με εκατομμύρια στα ταμεία του. Με πόρους που άλλοι δήμοι ονειρεύονται. Άρα δεν έχει άλλοθι. Δεν μπορεί πια να κρύβεται πίσω από το «δεν έχουμε δυνατότητες». Δυνατότητες έχει. Βούληση δεν έχει.
Ο δημότης δεν ζητάει ουρανοξύστες. Ζητάει το αυτονόητο. Να περπατήσει με ασφάλεια. Να βρει ένα πάρκο να αναπνεύσει το παιδί του. Να πάει σε μια δημοτική υπηρεσία και να εξυπηρετηθεί σαν άνθρωπος, όχι σαν επαίτης.
Και υπάρχει κάτι που κάνει αυτή την κατάσταση όχι απλώς άδικη, αλλά προσβλητική. Αυτός ο δήμος σήκωσε για 40 χρόνια το βάρος όλης της Αττικής. Τον ΧΥΤΑ Φυλής.
Αν υπάρχει ένας δήμος στην Ελλάδα που θα έπρεπε να έχει το περισσότερο πράσινο, τα καλύτερα πάρκα, την καλύτερη ποιότητα ζωής, είναι ο δικός μας. Όχι δεντροφυτεύσεις για το Instagram και φιέστες με ψαλίδια και χαμόγελα. Σχέδιο. Έργο. Αποτέλεσμα που να το βλέπεις όταν βγαίνεις από την πόρτα σου.
Γιατί η πόλη δεν είναι μόνο άσφαλτος. Είναι και λειτουργία.
Όταν μια δημοτική υπηρεσία κατεβάζει ρολά για 45 μέρες μέσα στο κατακαλόκαιρο, το πρόβλημα δεν το έχει ο πολίτης. Το έχει η διοίκηση. Όταν ο δημότης ταλαιπωρείται επειδή το σύστημα είναι ανοργάνωτο, αυτό δεν είναι ατυχία. Είναι αποτυχία διοίκησης.
Και απέναντι σε όλα αυτά, υπάρχει ένας θεσμός που δεν δικαιούται να σφυρίζει αδιάφορα: Το Δημοτικό Συμβούλιο.
Κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι, ακούτε;
Δεν εκλεχτήκατε για να χειροκροτάτε. Δεν εκλεχτήκατε για να σηκώνετε το χέρι όταν σας το ζητάνε. Δεν εκλεχτήκατε για να βγάζετε φωτογραφίες στις εκδηλώσεις και να ψηφίζετε ασύστολα δαπάνες για πανηγύρια και φιέστες.
Εκλεχτήκατε για να ελέγχετε. Να ρωτάτε. Να ενοχλείτε. Να συγκρούεστε όταν πρέπει.
Όταν βλέπετε το πρόβλημα, το ξέρετε, το ζουν οι γείτονές σας και εσείς επιλέγετε τη σιωπή, τότε δεν είστε ουδέτεροι. Είστε συνένοχοι. Η σιωπή απέναντι στο αυτονόητο δεν είναι διακριτικότητα. Είναι πολιτική δειλία. Είναι προδοσία της ψήφου που πήρατε.
Η ψήφος δεν είναι λευκή επιταγή. Είναι εντολή. Και δεν λήγει την Κυριακή των εκλογών. Κρίνεται κάθε μέρα, σε κάθε λακκούβα, σε κάθε κλειστή υπηρεσία, σε κάθε εγκαταλελειμμένη γειτονιά.
Ο χρήσιμος σύμβουλος δεν είναι αυτός που είναι αρεστός στη διοίκηση. Είναι αυτός που είναι χρήσιμος στους δημότες.
Και αν κάποιος διαγραφεί από την παράταξή του επειδή τόλμησε να πει την αλήθεια, επειδή απαίτησε το αυτονόητο, τότε να ξέρει κάτι: Αυτή η διαγραφή είναι παράσημο. Σημαίνει ότι διάλεξε σωστά. Διάλεξε τους πολίτες απέναντι στην καρέκλα.
Ο Δήμος δεν κρίνεται από τα δελτία Τύπου. Δεν κρίνεται από τα likes και τις κορδέλες. Κρίνεται όταν βγαίνεις από την πόρτα σου το πρωί. Μπορείς να περπατήσεις; Μπορείς να αναπνεύσεις; Σε σέβεται η πόλη σου;
Με τόσα λεφτά, τόσα χρόνια, τόσες ευκαιρίες, το να ζητάμε τα βασικά δεν είναι υπερβολή. Είναι το ελάχιστο.
Το ξέρουμε τι φταίει. Το βλέπουμε κάθε μέρα.
Το ερώτημα είναι ένα:
Θα συνεχίσουμε να το ανεχόμαστε;
Γιατί στο τέλος, μια πόλη δεν είναι μόνο αυτό που της κάνουν. Είναι και αυτό που οι άνθρωποί της επιτρέπουν να γίνει.
Και αυτή η πόλη ανήκει σε εμάς. Σε κανέναν άλλον.
Λοιπόν; Αυτή είναι η πόλη που μας αξίζει; Ή μήπως τελικά, αυτή μας αξίζει;
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 964
Προχειρότητα, αδιαφορία και σπατάλη στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου
Σε μια εποχή όπου οι «έξυπνες πόλεις» και η «βιώσιμη κινητικότητα» αποτελούν κεντρικά αφηγήματα των αρμοδίων, η πραγματικότητα στους δρόμους αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική, θλιβερή εικόνα. Η κατάσταση που επικρατεί στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Ζωφριά είναι το πιο πρόσφατο και τρανταχτό παράδειγμα προχειρότητας, αδιαφορίας, παντελούς έλλειψης συντονισμού μεταξύ Περιφέρειας και Δήμου, αλλά και κραυγαλέας σπατάλης δημόσιου χρήματος.
Τις τελευταίες ημέρες, οι κάτοικοι και οι διερχόμενοι παρακολουθούν την τοποθέτηση νέων στύλων ηλεκτροφωτισμού σε όλο το μήκος της λεωφόρου. Το παράδοξο και εξοργιστικό όμως δεν είναι η τοποθέτησή τους αυτή καθαυτή, αλλά το γεγονός ότι πραγματοποιείται πάνω σε πεζοδρόμια που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία απολύτως ανακατασκευή τους.
Όπως αποτυπώνεται καθαρά και στις φωτογραφίες, οι νέες μεταλλικές κολώνες τοποθετούνται σε σημεία στα οποία υποτίθεται πρέπει να υπάρχει ράμπα για άτομα με ειδικές ανάγκες.
Τα ερωτήματα προς τους καθ' ύλην αρμόδιους Αντιδημάρχους Οδικής Ασφάλειας Γιώργο Ραφτέλη και Τεχνικών Υπηρεσιών Αθανάσιο Σχίζα είναι συγκεκριμένα και απαιτούν ξεκάθαρες απαντήσεις:
- Επισκεφθήκατε τη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου πριν ξεκινήσουν οι εργασίες;
- Διαπιστώσατε την τραγική κατάσταση των πεζοδρομίων;
- Με ποιο σκεπτικό δώσατε τη συγκατάθεσή σας για την τοποθέτηση φανοστατών σε πεζοδρόμια που είναι ήδη ακατάλληλα για χρήση;
- Αντιληφθήκατε ότι σε αρκετά σημεία αποκλείεται η πρόσβαση ατόμων με αναπηρία, γονέων με παιδικά καρότσια, ηλικιωμένων και πολιτών με κινητικές δυσκολίες ή απλώς δεν σας απασχόλησε;
Η εικόνα αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη κακοσχεδιασμένο έργο. Αποτυπώνει την πλήρη αδιαφορία όσων είχαν την ευθύνη να ελέγξουν και να εποπτεύσουν τις εργασίες. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι πριν τοποθετηθούν νέοι φανοστάτες θα έπρεπε να υπάρχουν ασφαλή και λειτουργικά πεζοδρόμια.
Την ίδια στιγμή, στο Δημοτικό Συμβούλιο η συζήτηση περιστρέφεται διαρκώς γύρω από πανηγύρια, γιορτές, εκδηλώσεις και επικοινωνιακές φιέστες, ενώ τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας παραμένουν στο περιθώριο. Η ασφάλεια των πεζών, η προσβασιμότητα των ΑμεΑ, των γονέων με καρότσια και των ηλικιωμένων δεν φαίνεται να αποτελούν προτεραιότητα για τη δημοτική αρχή.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 655
Στο προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο "Το νόμισμα του συμφέροντος" μιλήσαμε για την υποκρισία της εξουσίας, την ατιμωρησία και το φαύλο τρίγωνο που συνθλίβει τον πολίτη.
Τώρα έρχονται τα νούμερα.
Όχι αυτά που σερβίρουν οι υπουργοί στις συνεντεύξεις τους. Όχι οι βαθμολογίες για το πόσο "καλά σχεδιάζουμε" την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ούτε οι πίνακες που δείχνουν "πρόοδο" σε κάποιο τραπέζι των Βρυξελλών.
Μιλάω για τους αριθμούς που νιώθετε στο δέρμα σας. Αυτούς που δεν λένε τα δελτία ειδήσεων. Αυτούς που, αν τους δείτε όλους μαζί, θα καταλάβετε γιατί το φαύλο τρίγωνο —εξουσία, δικαιοσύνη, πολίτης— δεν είναι τυχαίο. Είναι σχέδιο.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι σύντομο. Δεν χρειάζεται πολυλογία. Αρκούν πέντε νούμερα. Κάθε ένα είναι και μια σφαλιάρα.
1) 95% — Όσοι πιστεύουν ότι η διαφθορά είναι παντού
Σχεδόν 9 στους 10 Έλληνες (95%) δηλώνουν ότι η διαφθορά είναι ευρέως διαδεδομένη στη χώρα [1]. Το εντυπωσιακό δεν είναι το νούμερο — το εντυπωσιακό είναι ότι το θεωρούμε φυσιολογικό. Το έχουμε συνηθίσει. Το διαβάζουμε και λέμε "ε, τι περίμενες;".
Δεν φταίει η παράνοια. Φταίει η εμπειρία. Όταν κάθε χρόνο βλέπεις τις ίδιες υποθέσεις να χρονοτριβούν, τους ίδιους ευνοημένους να παίρνουν έργα και την ατιμωρησία να επικρατεί, το μυαλό σου κάνει μια απλή πράξη: 1+1=3. Και το 3 είναι "όλοι ίδιοι είναι".
2) 7.000.000.000€ — Το εκτιμώμενο κόστος της μαύρης οικονομίας
Επτά δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι μια συντηρητική εκτίμηση για τους πόρους που "πνίγονται" ετησίως στη μαύρη οικονομία, τη φοροδιαφυγή και τις ύποπτες συναλλαγές [2]. 7 δις που κάποιοι τα καρπώνονται — κι εμείς ακόμα πληρώνουμε φόρους για να καλύψουμε την τρύπα.
Για να το καταλάβετε: με 7 δις χτίζεις δεκάδες νοσοκομεία, πληρώνεις χιλιάδες δασκάλους για μια δεκαετία, δίνεις ανάσα σε όλους τους χαμηλοσυνταξιούχους. Πόσοι από τους πραγματικούς εγκεφάλους λογοδοτούν τελικά; Ελάχιστοι.
3) 80% — Η αίσθηση ότι οι ισχυροί μένουν στο απυρόβλητο
Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι οι υποθέσεις διαφθοράς των "υψηλά ιστάμενων" δεν τιμωρούνται ποτέ επαρκώς [1, 3]. Είτε παραγράφονται, είτε πεθαίνουν στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, είτε "ξεχνιούνται" σε κάποιο συρτάρι.
Αυτό το συναίσθημα είναι το πιο επικίνδυνο, γιατί λέει την αλήθεια για την εμπειρία του πολίτη: ένα σύστημα που δείχνει να κινείται — παραγγέλνει έρευνες, διορίζει ανακριτές, ακούει μάρτυρες — αλλά στο τέλος, οι καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης εγγυώνται ότι το αποτέλεσμα θα φαντάζει μηδενικό.
4) 1% — Η ελάχιστη εμπιστοσύνη στις καταγγελίες
Ελάχιστες είναι οι επώνυμες καταγγελίες που καταφέρνουν να διαπεράσουν το τείχος της γραφειοκρατίας και να οδηγήσουν σε ουσιαστικές καταδίκες ή διοικητικές κυρώσεις [4]. Αυτός είναι ο πραγματικός δείκτης εμπιστοσύνης στους θεσμούς: όχι οι διακηρύξεις, αλλά το αποτέλεσμα.
Όταν ο πολίτης γνωρίζει ότι μια καταγγελία για "φακελάκι" ή ρουσφέτι συνήθως αρχειοθετείται λόγω έλλειψης στοιχείων ή γραφειοκρατικών εμποδίων, επιλέγει τη σιωπή. Η σιωπή αυτή δεν είναι δειλία — είναι κυνικός ρεαλισμός.
5) 25% — Ο χαμένος πλούτος της πατρίδας μας
Μέσα σε μία δεκαετία, η Ελλάδα έχασε πάνω από το 25% του ΑΕΠ της [5]. Έγινε φτωχότερη κατά ένα τέταρτο. Ταυτόχρονα, όμως, οι ανισότητες διογκώθηκαν και ο πλούτος συγκεντρώθηκε σε ακόμα λιγότερα χέρια.
Αυτό δεν ήταν απλώς μια οικονομική ύφεση. Η πίεση μεταφέρθηκε στις πλάτες των αδύναμων. Όσο εσύ έκοβες το ρεύμα, όσο η οικογένειά σου περίμενε το φάρμακο στην ουρά, όσο τα παιδιά έψαχναν δουλειά για μισθούς ψίχουλα, κάποιοι λίγοι κατάφερναν να προστατεύσουν και να αυξήσουν την περιουσία τους.
Ερώτημα
Πέντε αριθμοί. Αυτοί είναι οι πραγματικοί δείκτες. Δεν χρειάζονται σχόλια. Δεν χρειάζονται ειδικούς. Χρειάζονται μια απάντηση:
Θα συνεχίσετε να τους διαβάζετε και να αναστενάζετε — ή θα κάνετε κάτι γι' αυτούς;
Γιατί την επόμενη φορά δεν θα γράψω για τους αριθμούς. Θα γράψω για το πώς τους σταματάμε. Οι λύσεις υπάρχουν. Είναι ξεκάθαρες. Θέλουν όμως πολίτες που δεν φοβούνται να τις απαιτήσουν — όχι μέσα από την οργή, αλλά μέσα από τη συνέπεια και τη συλλογική διεκδίκηση.
Γράφουν: Όσοι αρνούνται να είναι θύματα
------------------------------------------------------------
Δήλωση: Τα στατιστικά δεδομένα και οι αριθμητικοί δείκτες του παρόντος άρθρου βασίζονται σε επεξεργασία και σύνθεση δημοσιευμένων στοιχείων από επίσημους εθνικούς και ευρωπαϊκούς φορείς, καθώς και ανεξάρτητες αρχές.
Πηγές & Νομική Σημείωση
- Ευρωπαϊκή Επιτροπή / Ειδικό Ευρωβαρόμετρο για τη Διαφθορά (Special Eurobarometer - Corruption): Δείκτες αντιλήψεων των πολιτών για την έκταση της διαφθοράς και την ατιμωρησία των ισχυρών στην Ελλάδα.
- Μελέτες για την Παραοικονομία & Ετήσιες Εκθέσεις ΑΑΔΕ / Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες: Εκτιμήσεις για τα διαφεύγοντα εισοδήματα, τη φοροδιαφυγή και τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές.
- GRECO (Group of States against Corruption - Συμβούλιο της Ευρώπης) & Εκθέσεις για τη Δικαιοσύνη: Ευρήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των διώξεων και τις καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης.
- Ετήσιες Εκθέσεις Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (ΕΑΔ) & Συνηγόρου του Πολίτη: Στατιστικά στοιχεία διαχείρισης, αρχειοθέτησης και διεκπεραίωσης καταγγελιών πολιτών.
- ΕΛΣΤΑΤ & Eurostat: Επίσημα ιστορικά στοιχεία συρρίκνωσης του ΑΕΠ της Ελλάδας κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης (2009-2018).
