Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 02 Αυγούστου 2026

Εμφανίσεις: 510

Η εμφάνιση κρούσματος του ιού του Δυτικού Νείλου στον Δήμο Φυλής δεν αποτελεί απλώς μία δυσάρεστη εξέλιξη.

Η περιοχή μας έχει ήδη πληρώσει βαρύ τίμημα, καθώς πέρυσι την ίδια περίοδο είχαμε καταγράψει θανατηφόρο κρούσμα στη Ζωφριά.

Ο «Δημότης Φυλής» από τον Απρίλιο είχε προειδοποιήσει δημόσια ότι έπρεπε να ξεκινήσει άμεσα ο προγραμματισμός των προληπτικών ψεκασμών και να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα πριν η κατάσταση γίνει επικίνδυνη. Είχαμε επισημάνει ότι η πρόληψη δεν γίνεται όταν εμφανιστούν τα κρούσματα, αλλά μήνες νωρίτερα.

Σήμερα, μετά την καταγραφή κρούσματος στη Φυλή, οι δημότες δικαιολογημένα ζητούν ξεκάθαρες απαντήσεις.

Ο Δήμος Φυλής οφείλει να δημοσιοποιήσει άμεσα:

• Πότε πραγματοποιήθηκαν οι ψεκασμοί;
• Σε ποιες συνοικίες και σε ποιες οδούς έγιναν;
• Πόσες εφαρμογές πραγματοποιήθηκαν;
• Ποιος ήταν ο ανάδοχος του έργου;
• Ποιο ήταν το συνολικό κόστος;
• Υπάρχουν εκθέσεις εκτέλεσης, ημερολόγια εργασιών και πρωτόκολλα παραλαβής που να αποδεικνύουν ότι οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν όπως προβλεπόταν;

  Οι ευθύνες, όμως, δεν σταματούν στον Δήμο Φυλής. Και η Περιφέρεια Αττικής οφείλει να δώσει απαντήσεις για το κατά πόσο εφαρμόστηκαν έγκαιρα και αποτελεσματικά τα προβλεπόμενα προγράμματα καταπολέμησης των κουνουπιών. Όταν μια περιοχή έχει ήδη καταγράψει θανατηφόρο περιστατικό, η πρόληψη δεν μπορεί να μετατρέπεται σε παιχνίδι ευθυνών εκ των υστέρων. Η προστασία της δημόσιας υγείας απαιτεί συνεργασία, έγκαιρη παρέμβαση και λογοδοσία από όλους τους αρμόδιους φορείς.

Οι δημότες δεν ζητούν υποσχέσεις. Ζητούν στοιχεία και διαφάνεια.

Παράλληλα, καλούμε όλες τις παρατάξεις της αντιπολίτευσης να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Να φέρουν το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, να ζητήσουν την πλήρη δημοσιοποίηση όλων των σχετικών εγγράφων και να ασκήσουν τον θεσμικό τους ρόλο απέναντι σε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τη δημόσια υγεία.

Η σιωπή, όταν διακυβεύεται η ασφάλεια των πολιτών, δεν είναι επιλογή.

Η προστασία της δημόσιας υγείας δεν μπορεί να εξαντλείται σε ανακοινώσεις μετά την εμφάνιση των κρουσμάτων. Κρίνεται στην πρόληψη, στον σωστό σχεδιασμό, στην έγκαιρη παρέμβαση και στη λογοδοσία.

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 28 Ιουλίου 2026

Εμφανίσεις: 357

Μια υπόθεση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις φέρνει στο προσκήνιο τα όρια –ή ίσως την απουσία τους– στην εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Pronews.gr, μια φοιτήτρια από την Εύβοια, η οποία σπούδαζε στη Χίο, βρέθηκε αντιμέτωπη με φόρο και πρόστιμο επειδή ο παππούς της τής κατέθετε μικρά χρηματικά ποσά για να καλύπτει τα καθημερινά της έξοδα.

Σύμφωνα με την υπόθεση, από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2021 ο παππούς της κατέθεσε συνολικά 700 ευρώ, σε μικροποσά, στον τραπεζικό της λογαριασμό. Κατά τον έλεγχο που πραγματοποίησε η ΑΑΔΕ το 2025, οι καταθέσεις χαρακτηρίστηκαν ως χρηματική δωρεά, με αποτέλεσμα να επιβληθεί φόρος 70 ευρώ και πρόστιμο 35 ευρώ, συνολικού ύψους 105 ευρώ.

Η νεαρή υποστήριξε ότι τα χρήματα δεν αποτελούσαν δωρεά, αλλά το χαρτζιλίκι που της έστελνε ο παππούς της ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στα έξοδα της φοιτητικής ζωής μακριά από την οικογένειά της. Παρ' όλα αυτά, η ένστασή της απορρίφθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, η οποία επικύρωσε την απόφαση της φορολογικής αρχής.

Η συγκεκριμένη υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για το κατά πόσο η αυστηρή εφαρμογή των φορολογικών διατάξεων μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις που συγκρούονται με την κοινή λογική. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πώς το χαρτζιλίκι ενός παππού προς την εγγονή του για βασικές ανάγκες μπορεί να αντιμετωπίζεται ως φορολογητέα δωρεά, όταν πρόκειται για μικροποσά που προορίζονται αποκλειστικά για την κάλυψη των εξόδων διαβίωσης.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση, καθώς αποδεικνύει ότι οι τραπεζικές κινήσεις βρίσκονται πλέον υπό στενή παρακολούθηση και ότι ακόμη και μικρές μεταφορές χρημάτων μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο φορολογικού ελέγχου.

Η υπόθεση αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τις προτεραιότητες του φορολογικού μηχανισμού. Την ώρα που η κοινωνία ζητά αποτελεσματικό χτύπημα της μεγάλης φοροδιαφυγής, εικόνες όπως αυτή δίνουν την εντύπωση ότι η κρατική αυστηρότητα εξαντλείται σε περιπτώσεις χωρίς ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος, προκαλώντας περισσότερο αίσθημα αδικίας παρά εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Λεπτομέρειες

Δημοσιεύθηκε : 27 Ιουλίου 2026

Εμφανίσεις: 317

Στη Βουλή κατατέθηκε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας που αναδιοργανώνει τον χάρτη των υδάτων, επεκτείνοντας τη χωρική αρμοδιότητα της ΕΥΔΑΠ. Πίσω όμως από τους διακηρυγμένους στόχους για εκσυγχρονισμό, η εφαρμογή των διατάξεων στον Δήμο Φυλής αποκαλύπτει μια σειρά από οικονομικά, διοικητικά και νομικά ερωτηματικά, με τελικό αποδέκτη τον ίδιο τον καταναλωτή.

Κομβικό σημείο αποτελεί το δικαίωμα εξαίρεσης (opt-out), που επιτρέπει στον Δήμο να διατηρήσει την κυριότητα των υποδομών, εισπράττοντας από την ΕΥΔΑΠ τέλος χρήσης και παραχώρησης του δικτύου. Ωστόσο, το τέλος αυτό συνιστά λειτουργικό κόστος για την εταιρεία, το οποίο —μέσω των εγκρίσεων τιμολογίων από τη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ)— νομοτελειακά μετακυλίεται στους λογαριασμούς. Την ώρα που οι πολίτες βλέπουν ήδη υπέργκες αυξήσεις στα τέλη ύδρευσης 40%, καλούνται ουσιαστικά να χρηματοδοτήσουν τα νέα έσοδα του Δήμου μέσα από την κατανάλωση ενός βασικού αγαθού.

Ταυτόχρονα, η μεταβίβαση της διαχείρισης και συντήρησης των δικτύων στην ΕΥΔΑΠ αναδιαμορφώνει το διοικητικό τοπίο, προσφέροντας παράλληλα στον Δήμο Φυλής μια σημαντική ευκαιρία για τον δραστικό περιορισμό του μισθολογικού του κόστους. Με τη μεταφορά της σχετικής αρμοδιότητας στον νέο φορέα, η παραμονή του αντίστοιχου τεχνικού προσωπικού στον Δήμο παύει να αιτιολογείται διοικητικά και νομικά, καθώς εκλείπει πλέον το φυσικό αντικείμενο της αποστολής του. Υπό αυτό το πρίσμα, η πλήρης απορρόφηση των 59 εργαζομένων της ύδρευσης από την ΕΥΔΑΠ συνιστά την πλέον ενδεδειγμένη επιλογή, επιτρέποντας στον Δήμο να αξιοποιήσει γόνιμα το νέο πλαίσιο για τη μόνιμη αποσυμφόρηση του προϋπολογισμού του.

Το οξύμωρο της όλης νομοθετικής πρωτοβουλίας συμπληρώνεται από την απουσία ουσιαστικής ανταποδοτικότητας. Σε μια περιοχή επιβαρυμένη διαχρονικά από τη λειτουργία του ΧΥΤΑ, τα όποια νέα έσοδα από το «ενοίκιο» των δικτύων θα έπρεπε θεσμικά να μεταφράζονται σε άμεση και γενναία ελάφρυνση των δημοτών, όπως μέσω της δραστικής μείωσης των λοιπών δημοτικών τελών.

Στην πράξη, η ρύθμιση αυτή κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια άδικη εξίσωση για τον δημότη Φυλής: το Κράτος συγκεντρώνει τις υποδομές, ο Δήμος διασφαλίζει νέα έσοδα, και ο καταναλωτής καλείται απλώς να πληρώσει το μάρμαρο.