- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 281
Σημαντικά θέματα διοίκησης, νομικών υποθέσεων και δημοπρασιών
Συνεδριάζει στις 18 Ιουνίου 2026, στις 10:00, στην αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» στο δημοτικό κατάστημα της Δ.Ε. Άνω Λιοσίων, η με αρ. 28 συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής του Δήμος Φυλής, με την ατζέντα να περιλαμβάνει σειρά διοικητικών, νομικών και οικονομικών θεμάτων.
Στο επίκεντρο βρίσκονται πολλαπλές επικυρώσεις ενεργειών του Δημάρχου για παροχή πληρεξουσιότητας σε δικηγόρους, με σκοπό την εκπροσώπηση του Δήμου σε υποθέσεις ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και σε διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων και διαμεσολάβησης.
Παράλληλα, θα συζητηθεί υπόθεση εξώδικου συμβιβασμού και αποζημίωσης δημότη για ζημιά σε όχημα, μετά από ατύχημα που αποδίδεται σε υπαιτιότητα του Δήμου.
Σημαντικό οικονομικό και λειτουργικό σκέλος της συνεδρίασης αποτελούν οι αποφάσεις για:
- τη μίσθωση ακινήτου στα Άνω Λιόσια για τη στέγαση του 2ου ΚΑΠΗ,
- τη μίσθωση ακινήτου στο Ζεφύρι για τη λειτουργία Πνευματικού Κέντρου,
- καθώς και την κατακύρωση δημοπρασίας για την προμήθεια γραφικής ύλης και ειδών χειροτεχνίας για το έτος 2026.
Η συνεδρίαση αναμένεται να έχει έντονο διοικητικό και διαχειριστικό χαρακτήρα, καθώς περιλαμβάνει αποφάσεις που αφορούν τόσο τη νομική εκπροσώπηση του Δήμου όσο και τη λειτουργία κρίσιμων κοινωνικών δομών και υπηρεσιών.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 412
 |
 |
 |
 |
Οι εικόνες από την οδό Λακωνίας στο Ζεφύρι δεν αφήνουν περιθώρια για δικαιολογίες. Κομμένα ξερόχορτα παραμένουν για ημέρες πεταμένα στην άκρη του δρόμου, μετατρέποντας τη γειτονιά σε μια επικίνδυνη εστία ανάφλεξης εν μέσω της αντιπυρικής περιόδου. Την ίδια στιγμή, κάδοι απορριμμάτων ξεχειλίζουν, σκουπίδια διασκορπίζονται στους δρόμους και χρησιμοποιημένα χαρτιά υγιεινής παρασύρονται από τον αέρα, δημιουργώντας μια εικόνα που δεν τιμά ούτε τους κατοίκους ούτε τη δημοτική αρχή.
Οι κάτοικοι εκφράζουν έντονα τη δυσαρέσκειά τους για την κατάσταση που επικρατεί και καταγγέλλουν την εμφανή υποβάθμιση των υπηρεσιών καθαριότητας. Όπως τονίζουν, η καθημερινότητα στις γειτονιές δεν μπορεί να συμβιβάζεται με εικόνες εγκατάλειψης, αδιαφορίας και κινδύνου για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.
Το ερώτημα που θέτουν είναι απλό και αυτονόητο: Πού βρίσκεται ο μηχανισμός καθαριότητας του Δήμου; Ποιος ελέγχει αν οι εργασίες ολοκληρώνονται σωστά και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι γειτονιές μετατρέπονται σε σκηνικό ντροπής;
Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για μια κατάσταση που, σύμφωνα με τους κατοίκους, επαναλαμβάνεται συχνά και αναδεικνύει τα σοβαρά προβλήματα στην οργάνωση και λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 492
Τ ο ερώτημα δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι μια πολιτική και κοινωνική πρόκληση που αγγίζει τον πυρήνα της περιβαλλοντικής δικαιοσύνης στην Αττική και ευρύτερα στη χώρα.
Γιατί, στην πράξη, η διαχείριση απορριμμάτων δεν κατανέμεται ισότιμα. Υπάρχουν περιοχές που έχουν επωμιστεί για δεκαετίες το βάρος της υποδοχής εγκαταστάσεων επεξεργασίας και ταφής απορριμμάτων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την καθημερινότητα των κατοίκων: οσμές, κυκλοφοριακή επιβάρυνση, περιβαλλοντική πίεση και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.
Το ερώτημα “αν η χωματερή βρισκόταν στην Κηφισιά” δεν στοχεύει σε εύκολες αντιπαραθέσεις μεταξύ περιοχών. Αντιθέτως, αναδεικνύει μια βαθύτερη ανισορροπία: ότι η χωροθέτηση κρίσιμων υποδομών συχνά ακολουθεί λογικές ανοχής και αδιαφορίας — τόσο από πλευράς πολιτών όσο και από πλευράς διοικήσεων. Μια ανοχή που, στην πράξη, δεν είναι ουδέτερη, αλλά συνδέεται με προτεραιότητες και συμφέροντα, όπου η ουσιαστική μέριμνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής υποχωρεί μπροστά σε προσωπικές και οικονομικές σκοπιμότητες.
Αν μια τέτοια εγκατάσταση βρισκόταν σε μια πιο εύπορη ή πολιτικά ισχυρή περιοχή, το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα είχε την ίδια διάρκεια λειτουργίας, την ίδια ανοχή, ή αν θα είχαν ήδη δρομολογηθεί ριζικές αλλαγές. Η ιστορία της χωροταξίας στη χώρα αφήνει περιθώρια για τέτοιους προβληματισμούς.
Στον αντίποδα, περιοχές που φιλοξενούν επί χρόνια τέτοιες υποδομές συχνά βλέπουν τις αντισταθμιστικές παροχές να μην μεταφράζονται σε ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, ενώ τα περιβαλλοντικά βάρη παραμένουν σταθερά ή και αυξάνονται.
Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς τοπικό. Είναι ζήτημα ισονομίας, θεσμικής συνέπειας και πολιτικής βούλησης. Γιατί η διαχείριση των απορριμμάτων δεν μπορεί να στηρίζεται σε άνισες ισορροπίες ούτε να δημιουργεί “ζώνες αποδοχής” και “ζώνες προστασίας”.
Και όσο το ερώτημα παραμένει αναπάντητο στην πράξη, τόσο θα συνεχίζει να λειτουργεί ως καθρέφτης μιας πραγματικότητας που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
Η ρύπανση γίνεται αιτία για καρκίνο του πνεύμονα
Η ατμοσφαιρική ρύπανση δεν είναι απλώς μια δυσάρεστη καθημερινότητα για τους κατοίκους της Δυτικής Αττικής και ειδικότερα της περιοχής των Άνω Λιοσίων. Όλο και περισσότερες επιστημονικές μελέτες αποκαλύπτουν ότι η μακροχρόνια έκθεση σε τοξικούς ρύπους, όπως εκείνους που εκπέμπονται από τη χωματερή της Φυλής, μπορεί