Όταν μια πόλη σπαταλά εκατομμύρια για να μαζεύει τα σπασμένα κάθε μέρα,

η ανάπτυξη μένει όνειρο

Τα τελευταία χρόνια, η καθημερινότητα στα Άνω Λιόσια έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολη για τους κατοίκους. Η ένταση, η ανασφάλεια και η υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στη δράση μιας συγκεκριμένης ομάδας του τοπικού πληθυσμού, με διαχρονικά υψηλά ποσοστά παραβατικότητας και πλήρη αδιαφορία για τους νόμους και τους κοινωνικούς κανόνες.

Η ανυπακοή στους κανόνες συμβίωσης, οι καταστροφές δημόσιας περιουσίας και η ελεύθερη, ανεξέλεγκτη δράση τους έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. 

Το αποτέλεσμα είναι ότι τεράστιοι πόροι του Δήμου σπαταλούνται κάθε χρόνο για την αποκατάσταση των ζημιών που προκαλούν, αντί να γίνονται έργα ανάπτυξης, αναβάθμισης υποδομών και βελτίωσης της εικόνας της πόλης μας. Κάθε βελτίωση που επιχειρείται ακυρώνεται από τη συνεχή καταστροφή.

Η ζημιά όμως δεν είναι μόνο υλική. Δεν υπάρχει ουσιαστική ανάπτυξη στην περιοχή, καθώς η φήμη της αποθαρρύνει κάθε σοβαρή επένδυση. Επιχειρήσεις δεν έρχονται να εγκατασταθούν εδώ, φοβούμενες το περιβάλλον ανασφάλειας. Σχέδια αναβάθμισης και μεγάλα έργα ανάπτυξης ακυρώνονται ή δεν προχωρούν, γιατί απλά δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ότι θα αντέξουν στον χρόνο. Δυστυχώς, για πολλούς εκτός της περιοχής, τα Άνω Λιόσια θεωρούνται «τελειωμένα» και εγκαταλελειμμένα.

Κι όμως, από την ανάληψη της δημαρχίας από τον Χρήστο Παππού, έχουν γίνει σοβαρές και ειλικρινείς προσπάθειες για την ενίσχυση της ασφάλειας:

• Παραχωρήθηκε κτίριο για τη στέγαση της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Δυτικής Αττικής..
• Παραχωρήθηκαν υπηρεσιακά οχήματα στην ΕΛ.ΑΣ.
• Έγιναν παρεμβάσεις για την αύξηση της αστυνόμευσης.
• Υπήρξαν συνεχείς πιέσεις προς τα αρμόδια υπουργεία για την ενίσχυση των δυνάμεων της Δυτικής Αττικής.

Δυστυχώς, παρά τις εξαγγελίες κυβερνητικών στελεχών, η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Δυτικής Αττικής παραμένει τραγικά υποστελεχωμένη. Οι αστυνομικοί που υπηρετούν στην περιοχή απειλούνται συστηματικά, χωρίς να τους παρέχεται ουσιαστική προστασία, και πολλοί ζητούν μετάθεση σε άλλες υπηρεσίες.

Η φήμη της περιοχής έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που πολλοί από εμάς διστάζουμε να πούμε πού μένουμε, γνωρίζοντας ότι τα Άνω Λιόσια θεωρούνται από τις πιο εγκληματικές περιοχές της χώρας.

Η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης απαιτεί:

• 24ωρη αστυνόμευση στις γειτονιές.
• Εγκατάσταση καμερών ασφαλείας σε καίρια σημεία και δημιουργία κέντρου παρακολούθησης.
• Μόνιμη παρουσία ειδικών δυνάμεων για πρόληψη και καταστολή.
• Άμεση ενίσχυση προσωπικού στην Αστυνομική Υποδιεύθυνση Δυτικής Αττικής.
• Επανεξέταση της ταυτότητας της περιοχής, με πιθανή αλλαγή ονομασίας, ώστε να σπάσει το στίγμα και να ανακτηθεί η αξιοπιστία της πόλης.

Η τοπική κοινωνία δεν ζητά τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο: να ζούμε με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ισονομία. Αναγνωρίζουμε τις προσπάθειες που έχουν γίνει από τον Δήμαρχο, αλλά απαιτούμε η Πολιτεία να κάνει το καθήκον της, χωρίς εκπτώσεις και καθυστερήσεις.