- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 287
Η απόφαση της Δημοτικής Αρχής Φυλής να πραγματοποιηθεί η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 2 το μεσημέρι, σε εργάσιμη ημέρα, προκαλεί την αντίδραση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Φυλής. Η παράταξη θέτει ζήτημα σχετικά με τη δυνατότητα συμμετοχής των δημοτών και των εργαζόμενων δημοτικών συμβούλων, ενώ επισημαίνει ότι στην ημερήσια διάταξη περιλαμβάνονται 26 θέματα, μεταξύ των οποίων ο νέος Κανονισμός Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου και απευθείας αναθέσεις συνολικού ύψους 233.500 ευρώ.
Ακολουθεί η ανακοίνωση-καταγγελία της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Φυλής:
Για άλλη μια φορά μακριά από τους δημότες!
Η Δημοτική Αρχή Φυλής όρισε τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 2 το μεσημέρι, σε εργάσιμη ημέρα και ώρα, δυσκολεύοντας τη συμμετοχή των δημοτών αλλά ακόμη και των ίδιων των δημοτικών συμβούλων που εργάζονται.
Δεν πρόκειται για μια τυπική διαδικαστική επιλογή. Είναι άλλη μία κίνηση υποβάθμισης του Δημοτικού Συμβουλίου και περιορισμού της λαϊκής συμμετοχής και ελέγχου.
Και όλα αυτά ενώ στην ημερήσια διάταξη υπάρχουν 26 θέματα, μεταξύ των οποίων:
Ο νέος κυβερνητικός Κανονισμός Λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου, που βάζει νέους φραγμούς στη συζήτηση, τον έλεγχο και την ανάδειξη των προβλημάτων του λαού.
Απευθείας αναθέσεις συνολικού ύψους 233.500 ευρώ, που αντί να συζητηθούν μπροστά στους δημότες και με πλήρη διαφάνεια, έρχονται προς έγκριση σε ώρα που οι περισσότεροι εργαζόμενοι βρίσκονται στις δουλειές τους.
Δεν δεχόμαστε οι αποφάσεις να παίρνονται σε άδειες αίθουσες μακριά από τους δημότες!
Η Λαϊκή Συσπείρωση Φυλής απαιτεί:
Συνεδριάσεις σε ώρες που μπορούν να παρακολουθούν οι δημότες.
Ουσιαστική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Πλήρη διαφάνεια και λογοδοσία για κάθε ευρώ δημοτικού χρήματος.
Απόσυρση του νέου αντιδραστικού κανονισμού λειτουργίας.
Οι δημότες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν, να ελέγχουν και να παρεμβαίνουν.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι κλειστή υπόθεση της διοίκησης.
Η φωνή του λαού δεν μπαίνει στο περιθώριο.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 206
Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις της Δημοτικής Αρχής Φυλής περί «μηδενικών ανικανοποίητων αιτημάτων», ο δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Κρεμμύδα τοποθετήθηκε δημόσια με ανάρτησή του στο Facebook, θέτοντας σειρά καίριων ερωτημάτων για την πραγματική κατάσταση στα παραρτήματα των Νηπιαγωγείων Άνω Λιοσίων.
Δείτε ολόκληρη την τοποθέτηση και τα ερωτήματα του δημοτικού συμβούλου στον παρακάτω σύνδεσμο:
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 322
Ένα απλό αλλά σοβαρό ζήτημα εξακολουθεί να παραμένει άλυτο στον Δήμο Φυλής. Τι συμβαίνει όταν ένας πολίτης στέλνει email σε υπηρεσία του Δήμου;
Ο αποστολέας δεν λαμβάνει επιβεβαίωση ότι το μήνυμά του παραδόθηκε ούτε ενημέρωση για την καταχώρισή του. Και όταν πρόκειται για επίσημο αίτημα, δεν λαμβάνει το αυτονόητο, το αποδεικτικό και τον αριθμό πρωτοκόλλου της υποβολής του.
Το θέμα έχει ήδη επισημανθεί στη διοίκηση, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει δοθεί λύση.
Και εδώ υπάρχει ένα ακόμη πιο ουσιαστικό ζήτημα. Ο Δήμος διαθέτει αρμόδιο υπάλληλο για την παραλαβή και διαχείριση της εισερχόμενης ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Επομένως, δεν πρόκειται για ένα απρόσωπο ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο. Υπάρχει συγκεκριμένη υπηρεσιακή διαδικασία και συγκεκριμένη ευθύνη για το τι παραλαμβάνεται, τι καταχωρίζεται και τι προωθείται στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση προβλέπει διαδικασία καταχώρισης και αποδεικτικού υποβολής για τα αιτήματα που υποβάλλονται ηλεκτρονικά προς τη Δημόσια Διοίκηση.
Ο πολίτης δεν είναι δυνατόν να στέλνει ένα αίτημα και στη συνέχεια να αναρωτιέται αν έφτασε, ποιος το παρέλαβε και αν πήρε αριθμό πρωτοκόλλου.
Το ερώτημα προς τον Δήμο Φυλής είναι πλέον απλό:
Γιατί, ενώ το πρόβλημα έχει επισημανθεί, δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί η σχετική διαδικασία από τον αρμόδιο υπάλληλο και την τεχνική υπηρεσία;
Μιλάμε για μια βασική λειτουργία της ηλεκτρονικής Δημόσιας Διοίκησης. Το email του δημότη πρέπει να έχει παραλαβή, καταχώριση και αποδεικτικό. Δεν μπορεί να εξαφανίζεται μέσα σε ένα ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο.
- Λεπτομέρειες
- Εμφανίσεις: 281
Υπάρχει ένα σημείο όπου η οικονομική στενότητα παύει να είναι ένας ψυχρός αριθμός σε κάποιον προϋπολογισμό και μετατρέπεται σε βιώμενη απελπισία. Η ελληνική κοινωνία έχει ξεπεράσει προ πολλού αυτό το όριο. Σήμερα, δεν μιλάμε απλώς για πληθωριστικές πιέσεις ή για «παγκόσμιες αναταράξεις». Μιλάμε για μια καθημερινή, εξαντλητική μάχη επιβίωσης, όπου το νοικοκυριό καλείται να διαχειριστεί δύο μέτωπα που απειλούν ευθέως την αξιοπρέπειά του: το ψυγείο και το καλοριφέρ.
Απέναντι σε αυτή τη δραματική πραγματικότητα, η επίσημη απόκριση μοιάζει ολοένα και περισσότερο με επικοινωνιακό εμπαιγμό. Τα συνεντευξιακά χαμόγελα, οι θριαμβευτικές ανακοινώσεις για «μειώσεις τιμών» και τα πάσης φύσεως «καλάθια» έχουν μετατραπεί στο πιο πικρό ανέκδοτο της μεταπολιτευτικής περιόδου.
Το «Ανέκδοτο» των Σούπερ Μάρκετ
Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του εμπαιγμού στα ράφια των λιανεμπορικών αλυσίδων, αρκεί να κοιτάξει τη διαδρομή των τιμών. Όταν ένα προϊόν πρώτης ανάγκης —από το γάλα και το ψωμί μέχρι τα απορρυπαντικά— υφίσταται μέσα σε διάστημα 18 μηνών διαδοχικές αυξήσεις που αθροίζουν ένα +30% ή +40%, η όποια μετέπειτα πανηγυρική ανακοίνωση για «μείωση 5% σε επιλεγμένους κωδικούς» δεν είναι ανακούφιση. Είναι προσβολή της κοινής λογικής.
Η αγορά λειτουργεί υπό καθεστώς ολιγοπωλιακής ομοιομορφίας. Οι τιμές συντονίζονται προς τα πάνω με εντυπωσιακή ταχύτητα, αλλά όταν οι διεθνείς τιμές των πρώτων υλών υποχωρούν, η υποχώρηση αυτή «χάνεται» στη διαδρομή προς το ράφι.
Πετρέλαιο Θέρμανσης: Από το 1,10€ στην Ενεργειακή Ομηρία
Αν το σούπερ μάρκετ είναι ο καθημερινός αργός θάνατος του οικογενειακού προϋπολογισμού, το πετρέλαιο θέρμανσης είναι το βαρύ, χαριστικό ضربημα του χειμώνα.
Η μνήμη της περσινής τιμής εκκίνησης κοντά στο 1,10 ευρώ το λίτρο λειτουργεί πλέον ως υπόμνηση μιας εποχής που, αν και ήδη δύσκολη, φαντάζει σήμερα σχεδόν ειδυλλιακή. Με τις τρέχουσες εκτιμήσεις και τις διεθνείς πιέσεις να σπρώχνουν τις τιμές σε επίπεδα απαγορευτικά για το μέσο νοικοκυριό, η θέρμανση παύει να είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και μετατρέπεται σε είδος πολυτελείας για λίγους.
Η πολιτική της επιδοματικής φιλανθρωπίας (Heat Pass, Market Pass) απέτυχε παταγωδώς. Τα επιδόματα αυτά λειτούργησαν ως μηχανισμός ανακύκλωσης του δημόσιου χρήματος: η Πολιτεία φορολογεί υπέρμετρα τους πολίτες μέσω των έμμεσων φόρων και στη συνέχεια τους επιστρέφει ένα ψίχουλο για να καλύψει ένα ελάχιστο ποσοστό της ζημιάς, αφήνοντας τις δομές της ακρίβειας ανέπαφες.
Τα ημίμετρα τελείωσαν. Ή θα υπάρξει γενναία πολιτική παρέμβαση για την πάταξη της αισχροκέρδειας και την ελάφρυνση των νοικοκυριών, ή η κοινωνική έκρηξη δεν θα είναι πλέον σενάριο, αλλά μαθηματική βεβαιότητα.
