Με τυμπανοκρουσίες και μεγάλα λόγια παρουσιάστηκε η μαζική συμμετοχή στις εκλογές συνέδρων του ΠΑΣΟΚ. Εικόνες αισιοδοξίας, χαμόγελα, δηλώσεις περί «επιστροφής της παράταξης στην κοινωνία» και υποσχέσεις ότι οι νέοι σύνεδροι θα αποτελέσουν τη φωνή των πολιτών.
Και μετά; Σιωπή.
Οι σύνεδροι εξελέγησαν, οι μηχανισμοί ικανοποιήθηκαν, οι προσωπικές φιλοδοξίες εξυπηρετήθηκαν και ξαφνικά όλοι εξαφανίστηκαν. Καμία ουσιαστική παρέμβαση. Καμία δημόσια τοποθέτηση. Καμία κινητοποίηση για τα ζητήματα που «καίνε» τον Δήμο Φυλής.
Ούτε λέξη για το τεράστιο θέμα του logistics που άλλαζε βίαια τον χαρακτήρα της περιοχής και προκαλεί δικαιολογημένη ανησυχία στους κατοίκους.
Ούτε μία ανακοίνωση για την εξωφρενική αύξηση σχεδόν 40% στο νερό, που γονατίζει νοικοκυριά και επαγγελματίες σε μια ήδη ασφυκτική οικονομική πραγματικότητα.
Την ώρα που οι πολίτες βλέπουν λογαριασμούς να εκτοξεύονται, υποδομές να πιέζονται και την ποιότητα ζωής να υποβαθμίζεται, η Νομαρχιακή παραμένει απούσα. Σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Σαν να μην αφορά κανέναν.
Πού είναι τώρα όλοι εκείνοι που ζητούσαν ψήφο συμμετοχής και στήριξης;
Πού είναι οι περιοδείες στις γειτονιές;
Πού είναι οι παρεμβάσεις, οι συγκεντρώσεις, οι δημόσιες πιέσεις, οι καταγγελίες;
Η κοινωνία δεν χρειάζεται «συνέδρους φωτογραφίας» και κομματικούς τουρίστες που εμφανίζονται μόνο στις εσωκομματικές κάλπες. Χρειάζεται ανθρώπους παρόντες, δίπλα στον πολίτη, μέσα στα προβλήματα και όχι εξαφανισμένους πίσω από κομματικά γραφεία και προσωπικές δημόσιες σχέσεις.
Για ακόμη μία φορά αποδεικνύεται ότι για ορισμένους η πολιτική εξαντλείται στην κατάκτηση μιας θέσης, ενός τίτλου ή μιας εσωκομματικής επιβεβαίωσης. Από τη στιγμή που πέτυχαν τον στόχο τους, η κοινωνία μπήκε στο περιθώριο.
Όμως οι δημότες βλέπουν. Και καταλαβαίνουν πολύ καλά ποιοι θυμούνται τον κόσμο μόνο όταν στήνονται κάλπες και ποιοι βρίσκονται πραγματικά στην πρώτη γραμμή όταν η τοπική κοινωνία δίνει μάχες.
