Η εικόνα εγκατάλειψης στο Ζεφύρι δεν είναι μεμονωμένη – είναι, σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων, συστηματική. Και αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα για το πώς αντιμετωπίζονται ολόκληρες περιοχές και οι άνθρωποί τους.

Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας στο Πάρκο «Κώστας Λιάρος» έχει αφεθεί να μαραζώνει, παραμένοντας κλειστό και χωρίς προσωπικό, καθώς η μοναδική υπάλληλος έχει μεταφερθεί στο δημοτικό κατάστημα. Ένας χώρος γνώσης και πολιτισμού έχει μετατραπεί σε σύμβολο αδιαφορίας.

Όμως η εγκατάλειψη δεν σταματά εκεί.

Αρκεί μια επίσκεψη στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Ζεφυρίου, στο βόρειο τμήμα της περιοχής, για να γίνει ξεκάθαρο – όπως καταγγέλλουν κάτοικοι – ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Πρόκειται για ένα σχολείο που, σύμφωνα με τις ίδιες καταγγελίες, έχει να βαφτεί και να συντηρηθεί πάνω από 13 χρόνια. Κτιριακές φθορές, ελλείψεις και συνθήκες που δεν τιμούν ούτε την εκπαίδευση ούτε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Πρόκειται για παιδιά που φοιτούν σε ένα σχολείο με αυξημένες ανάγκες, χωρίς την απαραίτητη υποστήριξη. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι κάτοικοι, απουσιάζουν βασικές δομές, όπως διαμεσολαβητής και κοινωνικός λειτουργός, ενώ δεν υπάρχει ουσιαστική μέριμνα από την πολιτεία και τον Δήμο.

Και το ερώτημα είναι αμείλικτο:
Θεωρούν κάποιοι ότι αυτά τα παιδιά αξίζουν λιγότερα;

Γιατί αυτή η εικόνα εγκατάλειψης δημιουργεί ακριβώς αυτή την εντύπωση. Ότι υπάρχουν περιοχές και σχολεία «δεύτερης κατηγορίας». Ότι υπάρχουν μαθητές που δεν αποτελούν προτεραιότητα.

Η εκπαίδευση είναι –ή θα έπρεπε να είναι– το βασικό εργαλείο ένταξης και προοπτικής για αυτά τα παιδιά. Όταν όμως το ίδιο το σχολείο λειτουργεί σε συνθήκες υποβάθμισης, τότε το μήνυμα που δίνεται είναι το ακριβώς αντίθετο.

Η ευθύνη είναι σαφής και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες.

Η δημοτική αρχή και οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να απαντήσουν:
Γιατί το μουσείο έχει εγκαταλειφθεί;
Γιατί ένα δημόσιο σχολείο βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση;
Τι έχουν κάνει –και κυρίως τι δεν έχουν κάνει– όλα αυτά τα χρόνια;

Οι κάτοικοι του Ζεφυρίου δεν ζητούν τίποτα περισσότερο από τα αυτονόητα.
Αξιοπρέπεια. Ασφάλεια. Ισότητα.