Η ειδηση για το «ξεπάγωμα» των mega-ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα) ύψους 761 εκατ. ευρώ σε Φυλή και Σχιστό θυμίζει ξαναζεσταμένο φαγητό. Η ανακύκλωση τίτλων και ποσών της περασμένης πενταετίας βαφτίζεται ως «νέα παρέμβαση», αγνοώντας ότι η αγορά έχει αλλάξει ριζικά. Οι προϋπολογισμοί αυτοί αποτελούν οικονομικό αναχρονισμό, καθώς το πληθωριστικό ράλι στα υλικά και η κατακόρυφη αύξηση των επιτοκίων δανεισμού καθιστούν τα παλιά business plans ανεφάρμοστα. Αν τα έργα δημοπρατηθούν με τους παλιούς όρους, είτε θα κηρυχθούν άγονα, είτε θα οδηγήσουν σε συμπληρωματικές συμβάσεις που θα πληρώσουν οι πολίτες μέσω των δημοτικών τελών.
Την ίδια στιγμή, ο επιχειρηματικός χάρτης των κατασκευαστών έχει γίνει αγνώριστος λόγω των σαρωτικών εξαγορών. Η ΗΛΕΚΤΩΡ πέρασε στη Motor Oil, η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή οδεύει προς ξένα funds και η Intrakat μετεξελίχθηκε στον όμιλο Aktor. Το να παρουσιάζονται οι παλιές συμμαχίες ως «έτοιμες για μάχη» είναι μια δημοσιογραφική οφθαλμαπάτη. Παράλληλα, πίσω από τις εύηχες εκφράσεις για «ενεργειακή αξιοποίηση» κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα της καύσης, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αυστηρές ευρωπαϊκές οδηγίες για ανακύκλωση στην πηγή και προκαλεί τις δίκαιες αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών για την ατμοσφαιρική ρύπανση.
Η Φυλή, η μόνιμη «πίσω αυλή» της Αττικής, έχει εξαντλήσει κάθε περιθώριο περιβαλλοντικής και κοινωνικής αντοχής, έχοντας πληρώσει δυσανάλογο τίμημα για να μένει καθαρή η πρωτεύουσα. Η λύση δεν είναι τα φαραωνικά εργοστάσια, αλλά η άμεση αποκέντρωση της ευθύνης με ένα δίκτυο μικρότερων τοπικών μονάδων σε όλο το λεκανοπέδιο, η καθολική εφαρμογή του καφέ κάδου για τα οργανικά απόβλητα και το σύστημα «Πληρώνω Όσο Πετάω».
Ακούει, όμως, το Δημοτικό Συμβούλιο; Εγκλωβισμένο ανάμεσα στην οργή των κατοίκων και στα εκατομμύρια των αντισταθμιστικών οφελών που λειτουργούν ως «γλυκό ναρκωτικό», θα αναγκαστεί να δράσει μόνο αν η πίεση της κοινωνίας γίνει μη διαχειρίσιμη. Η Φυλή δεν χρειάζεται άλλα επικοινωνιακά μπαλώματα, αλλά ένα ρεαλιστικό restart που θα της δώσει, επιτέλους, το δικαίωμα να ανασάνει ελεύθερα.
Από έναν ελεύθερο δημότη
