Σήμερα η καρδιά μου βαραίνει…
Δύο άνθρωποι έφυγαν από τη ζωή τόσο ξαφνικά.
Επισμηναγός Ιωάννης Μπλέσιας και Σμηναγός Δημήτριος Πέτρου.
Δύο πιλότοι που κάθε μέρα γνώριζαν τον κίνδυνο, αλλά επέλεγαν να υπηρετούν την πατρίδα τους.
Και πίσω από τις στολές και τους βαθμούς, υπήρχαν δύο άνθρωποι.
Δύο οικογένειες που από σήμερα θα περιμένουν ένα βλέμμα, μια φωνή, ένα χαμόγελο που δεν θα ξαναγυρίσει.
Πονάω για την απώλειά τους.
Πονάω για τους δικούς τους ανθρώπους που απόψε θα ζήσουν τη μεγαλύτερη νύχτα της ζωής τους.
Δεν έχω λόγια να απαλύνουν αυτόν τον πόνο.
Μόνο έναν βαθύ σεβασμό και ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για όσα έδωσαν.
Καλό ταξίδι στους δύο πιλότους.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τους σκεπάσει.
Και ας κρατήσει η Ελλάδα για πάντα τη μνήμη τους.
Αιωνία τους η μνήμη.
