Ο πόλεμος στο Σουδάν δεν είναι μια μακρινή αφρικανική σύγκρουση. Είναι μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού τόξου που ξεκινά από τον Νείλο, περνά από την Ερυθρά Θάλασσα και καταλήγει στην Ανατολική Μεσόγειο. Και αυτό το τόξο επηρεάζει άμεσα και την Ελλάδα.

Στο Σουδάν συγκρούονται δύο κόσμοι: από τη μία το κράτος και οι θεσμοί, από την άλλη οι παραστρατιωτικοί, ο χρυσός και η ιδιωτικοποίηση της βίας. Το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης δεν αφορά μόνο το Χαρτούμ. Καθορίζει τη σταθερότητα ολόκληρης της Βορειοανατολικής Αφρικής.

Η Αίγυπτος έχει επιλέξει ξεκάθαρα πλευρά. Στηρίζει την κρατική υπόσταση του Σουδάν γιατί για το Κάιρο το ζήτημα δεν είναι ιδεολογικό αλλά υπαρξιακό. Ο Νείλος, η ασφάλεια των συνόρων και η αποτροπή ενός νέου αποτυχημένου κράτους στα νότια είναι ζητήματα ζωής και θανάτου. Γι’ αυτό η Αίγυπτος λειτουργεί σήμερα ως βασικός πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή.

Η αποσταθεροποίηση του Σουδάν επηρεάζει άμεσα την Ερυθρά Θάλασσα, έναν κρίσιμο θαλάσσιο διάδρομο για το παγκόσμιο εμπόριο και τη ναυτιλία – και κατ’ επέκταση για την Ελλάδα, που διαθέτει έναν από τους ισχυρότερους ναυτιλιακούς στόλους στον κόσμο. Παράλληλα, το χάος γεννά νέες μεταναστευτικές πιέσεις μέσω Λιβύης, με τελικό αποδέκτη την Ευρώπη και πρώτη γραμμή το Αιγαίο.

Για την Ελλάδα, η εικόνα είναι καθαρή. Η χώρα μας δεν έχει συμφέρον στο χάος. Η σταθερότητα στη Βορειοανατολική Αφρική, η ενίσχυση κρατικών δομών και η στήριξη της Αιγύπτου ως περιφερειακής δύναμης συνδέονται άμεσα με τα ελληνικά συμφέροντα: ασφάλεια, ναυτιλία, ενέργεια και μεταναστευτικό.

Το Σουδάν δεν είναι μακριά. Είναι ένας κρίκος της ίδιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.