Κάποτε οι παιδικές φωνές γέμιζαν τις πλατείες, τις αλάνες και τις γειτονιές. Σήμερα, όλο και περισσότερες ώρες της παιδικής καθημερινότητας περνούν μπροστά από ένα κινητό, ένα tablet ή έναν υπολογιστή. Είναι απλώς η νέα εποχή ή μήπως κάτι σημαντικό χάνεται στην πορεία;
Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν σε έναν διαφορετικό κόσμο. Το κινητό τηλέφωνο, τα βιντεοπαιχνίδια, τα κοινωνικά δίκτυα και οι ατελείωτες ώρες μπροστά σε μια οθόνη έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς τους.
Η τεχνολογία προσφέρει γνώση, επικοινωνία και ψυχαγωγία. Δεν είναι ο εχθρός. Το ζήτημα αρχίζει όταν η οθόνη γίνεται σχεδόν η μοναδική διέξοδος ενός παιδιού και αντικαθιστά το παιχνίδι, την κίνηση, τη δημιουργία και την πραγματική επαφή με άλλα παιδιά.
Στις γειτονιές της Φυλής, το ερώτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Υπάρχουν αρκετοί ασφαλείς και φιλόξενοι χώροι όπου τα παιδιά μπορούν να συναντηθούν, να παίξουν, να αθληθούν και να περάσουν δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους;
Οι γονείς έχουν τη δική τους ευθύνη, καθώς καλούνται να βάλουν όρια στη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών. Όμως η ευθύνη δεν μπορεί να σταματά στην οικογένεια. Χρειάζονται ανοιχτές παιδικές χαρές, οργανωμένοι χώροι άθλησης, πολιτιστικές δραστηριότητες, βιβλιοθήκες και δημιουργικά προγράμματα που θα δίνουν στα παιδιά πραγματικές εναλλακτικές.
Γιατί δεν αρκεί να λέμε στα παιδιά να αφήσουν το κινητό, αν δεν τους προσφέρουμε κάτι ενδιαφέρον για να κάνουν έξω από αυτό.
Ίσως ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε τι παιδική ηλικία θέλουμε για τα παιδιά μας. Μια παιδική ηλικία γεμάτη ψηφιακές εικόνες ή μια καθημερινότητα με φίλους, παιχνίδι, κίνηση, γέλια και εμπειρίες;

