Φοιτητικές Εστίες στα Άνω Λιόσια: Ανάπτυξη «στην Τύχη» ή το Επόμενο Αδιέξοδο;
Οι φοιτητικές εστίες στα Άνω Λιόσια παρουσιάζονται ως έργο ανάπτυξης και προόδου. Όμως κάθε έργο κρίνεται όχι από τις προθέσεις, αλλά από τις συνέπειές του.
Όταν μια πόλη φιλοξενεί φοιτητές χωρίς να φιλοξενεί Πανεπιστήμιο, όταν οι υποδομές, η ασφάλεια και το κυκλοφοριακό παραμένουν άλυτα, τότε το ερώτημα δεν είναι αν πρόκειται για επένδυση — αλλά αν πρόκειται για το επόμενο αδιέξοδο.
Το παρόν κείμενο επιχειρεί να φωτίσει όσα αποσιωπώνται και να θέσει τα ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν πριν το κόστος μεταφερθεί, για ακόμη μία φορά, στους πολίτες.

