Ένα φεστιβάλ, μια συναυλία, μια φωταγώγηση πλατείας, ένα πανηγύρι… και ξαφνικά το Facebook γεμίζει «likes», καρδούλες και σχόλια. Όταν όμως μιλάμε για την υγεία μας, για το ΧΥΤΑ που δηλητηριάζει τα παιδιά μας, για τη δουλειά που γίνεται λάστιχο με τα νέα νομοσχέδια, για το μέλλον της περιοχής και της τσέπης μας, η σιωπή είναι εκκωφαντική.
Είναι δυνατόν να μας νοιάζει περισσότερο αν θα φέρουν «γνωστό καλλιτέχνη» στη Ζωφριά, παρά αν αύριο θα έχουμε καθαρό νερό, δουλειά με αξιοπρέπεια και δικαίωμα στην υγεία;
Είναι δυνατόν να «πανηγυρίζουμε» ενώ ολόκληρος ο Δήμος Φυλής βουλιάζει σε σκουπίδια, ανεργία, φτώχεια και αδιαφορία;
Η πραγματικότητα είναι σκληρή: όσο εμείς κοιμόμαστε με «εκδηλωσούλες» και «events», οι άλλοι αποφασίζουν για την ίδια μας την επιβίωση. Και όταν ξυπνήσουμε, θα είναι αργά — γιατί τότε θα δουλεύουμε 13 ώρες τη μέρα, θα αναπνέουμε σκουπιδότοπους και θα μετράμε τα λεφτά μας για να πληρώσουμε δημοτικά τέλη.
Δεν λέμε «όχι» στη διασκέδαση. Αλλά λέμε όχι στη λήθη. Γιατί, όσο δεν αντιδρούμε, θα μας έχουν για δεδομένους.
Και τότε, να θυμάστε: δεν θα φταίει μόνο η εκάστοτε δημοτική αρχή ή η κυβέρνηση. Θα φταίμε εμείς που τους αφήσαμε να μας κάνουν θεατές στη δική μας καταστροφή.

Εδώ και μήνες, ακούμε μεγαλόστομες εξαγγελίες για μια «μεγάλη επένδυση 250 εκατομμυρίων ευρώ» στη Φυλή — για το περίφημο Επιχειρηματικό Πάρκο στη θέση “Σπηλιές”. 
Υπό την πίεση και τις υποδείξεις των Ηνωμένων Πολιτειών,