Άλλη μία Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ ολοκληρώθηκε, με δηλώσεις και υποσχέσεις, αλλά χωρίς ουσιαστικές αποφάσεις για τα μεγάλα προβλήματα των Ευρωπαίων πολιτών.

Η ακρίβεια, το ενεργειακό κόστος και οι οικονομικές ανισότητες πιέζουν τα νοικοκυριά, ενώ οι διαφωνίες μεταξύ των κρατών απειλούν να περιορίσουν τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, από τις αγροτικές επιδοτήσεις μέχρι το ΕΣΠΑ.

Την ίδια ώρα, η Ευρώπη δυσκολεύεται να διαμορφώσει κοινή πολιτική για την αντιμετώπιση των οικονομικών κρίσεων και την ειρήνευση στις εμπόλεμες περιοχές. Αντίθετα, στο μεταναστευτικό ενισχύονται οι αυστηρότερες πολιτικές, καθώς παραδοσιακά συντηρητικές δυνάμεις υιοθετούν σκληρότερες θέσεις.

Στην Ελλάδα, τα προβλήματα θεσμικής αξιοπιστίας, με υποθέσεις όπως οι υποκλοπές και ο ΟΠΕΚΕΠΕ, εγείρουν ερωτήματα για την αξιοπιστία της κυβέρνησης και την πραγματική επιρροή της χώρας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Το ζητούμενο είναι μια διαφορετική Ευρώπη, με κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών και ουσιαστικά μέτρα για την προστασία των πολιτών. Γιατί οι διακηρύξεις δεν αρκούν όταν η καθημερινότητα γίνεται όλο και πιο δύσκολη.